Logopeda

 

Zajęcia logopedyczne w naszym przedszkolu prowadzi Pani Dorota Walos.

Zajęcia logopedyczne prowadzone są w poniedziałki, środy i piątki.

W przedszkolu funkcjonuje bogato wyposażony gabinet logopedyczny.
Dla zainteresowanych rodziców stanem rozwoju mowy dziecka prowadzone są indywidualne konsultacje logopedyczne w wyznaczone środy. We wrześniu i październiku w przedszkolu przeprowadzone jest przesiewowe badanie logopedyczne wśród wszystkich 4, 5-latków uczęszczających do placówki. Dzieci 3-letnie zostają zdiagnozowane w drugim semestrze. Na podstawie przesiewowego badania mowy wyłonione są dzieci, które uczęszczają na indywidualną terapię logopedyczną. Czas trwania zajęć logopedycznych wynosi ok. 15 min. i jest on uzależniony od możliwości i potrzeb dzieci. Na terapię logopedyczną przychodzą dzieci pojedynczo lub w dwuosobowej grupie.

Na zajęciach prowadzone są ćwiczenia, które mają na celu:

• usprawnianie motoryki aparatu artykulacyjnego (m.in. języka, warg, żuchwy, podniebienia),
• kształtowanie prawidłowego toru oddechowego, wydłużanie fazy wydechowej,
• kształtowanie prawidłowych czynności fizjologicznych w obrębie aparatu mowy (tj. połykanie, żucie, odgryzanie),
• rozwijanie słuchu fizjologicznego i fonematycznego,
• wzbogacanie słownictwa, rozwijanie mowy opowieściowej,
• rozwijanie umiejętności budowania dłuższych wypowiedzi,
• rozwijanie umiejętności rozumienia wypowiedzi słownych,
• uzyskanie prawidłowej artykulacji poszczególnych głosek.

Każde dziecko uczęszczające na zajęcia logopedyczne ma założony zeszyt, do którego wklejane są lub zapisywane ćwiczenia i propozycje zabaw do pracy w domu. Kontynuowanie ćwiczeń w domu w formie zabawy przyspieszy efekty pracy.
Dodatkowo dzieci 3-letnie uczestniczą w zajęciach ortofonicznych, które mają charakter profilaktyczny.

 Rozwój mowy dziecka przedszkolnego

XII przykazań logopedycznych
Logopedyczne zabawy dla przedszkolaka
Innowacja metodyczna Terapeutyczne Działanie Mandali
Projekt Języczkowe Czary – Mary

 

Różnorodne zabawy stymulujące rozwój mowy dziecka przedszkolnego.

Zapraszam do zapoznania się z różnymi zabawami, które przygotują każde dziecko do opanowania mowy. Poniższe zabawy można wykorzystywać w każdym dowolnym momencie. Wystarczą chęci, niewielkie zaangażowanie oraz nasza kreatywność.

Powodzenia!!!

Jak pomóc dziecku wyzbyć się najczęściej spotykanych błędów ?

LICZBA MNOGA

Jeśli Twoje dziecko nie używa liczby mnogiej, np. „dwa auta”, możesz wykorzystać loteryjkę obrazkową zawierającą pary ilustracji przedstawiających ten sam obiekt. Wtedy znajdując z nim obrazki, mów jednocześnie: jedno auto… dwa auta!’

KOLORY

Kolory niejednokrotnie przysparzają dzieciom wiele trudności. Podając nazwę koloru, staraj się go zawsze kojarzyć z czymś, co dziecko widzi w swoim otoczeniu i za każdym razem używaj tego samego odniesienia. Przykładowo: „Twój sweter jest niebieski jak niebo”, „ żółty jak słońce”, „zielony jak trawa” lub „czerwony jak serce”.

WIELKOŚĆ

Przy wyjaśnianiu pojęcia wielkości pomocne jest pokazywanie przedmiotów o kontrastujących ze sobą rozmiarach. Pamiętajmy jednak, by nie ograniczać się do obiektów „małych” i „dużych”, gdyż to zawęzi użycie tego pojęcia przez dziecko. Starajmy się więc zilustrować także pary przymiotników „gruby” i „chudy”, „długi” i „krótki” oraz „szeroki” i „wąski”.

TAKIE SAMO – INNE

W tym przypadku ponownie przyda się loteryjka z parami obrazków. Wybierając odpowiednie elementy, możesz zaprezentować dziecku takie same i różne obrazki. Niektóre dzieci mają problem ze zrozumieniem pojęcia inności, dopóki nie przedstawi im się tego jako „nie takie samo”.

GRUPOWANIE SŁÓW

Rozszerzaj zakres słownictwa dziecka, bawiąc się z nim w tworzenie grup wyrazów. Poproś na przykład, by postarało się wymienić jak najwięcej rzeczy do ubrania, do jedzenia, do picia lub do jeżdżenia. Możecie również razem wycinać obrazki i naklejać obiekty z każdej grupy na oddzielny arkusz papieru tworząc plakat.

SZEREGOWANIE

Na oddzielnych kartkach narysuj jakiś ciąg sytuacji (może masz już gotowe obrazki), na przykład najpierw domek ze ścianami, potem ma dorysowany dach, następnie rysujemy komin, na kolejnym drzwi, okna. Obrazki są rozrzucone, dziecko układa je we właściwej kolejności.

PRZYIMKI

Modelując użycie przyimków („na”, „pod”, „przed”, „za”, „w”, „obok”) zajmuj się dwoma naraz. Możesz chować zabawki „w” pudełku, „pod” stołem; „w” domku lalki, „pod” krzesłem.

WYRAZY OKREŚLAJĄCE

Zadbaj o to, by Twoje dziecko miało okazję słyszeć rozmaite słowa. Nie staraj się nadmiernie upraszczać swoich zdań; pamiętaj o tym, że Twój język musi być na wyższym poziomie niż osiągnięty przez dziecko stopień rozwoju mowy. Jeśli będziesz niezmiennie określać przyjaciela „dobry”, to skąd dziecko ma dowiedzieć się, że istnieją jeszcze takie słowa, jak: „zabawny”, „uprzejmy”, „szczęśliwy”, „pogodny”, „radosny” czy „pomocny”.

MYLENIE PŁCI

Niektóre dzieci nie rozróżniają płci. Zabawa lalkami, ubieranie ich daje Ci wiele możliwości modelowania i ćwiczenia słownictwa z tego zakresu: „jego spodnie”, „jego kapelusz”, „jej torba”, „jej krzesło”. Oglądaj z dzieckiem obrazki lub ludzi wykonujących różne czynności i wyjaśniaj: „ona gotuje”, „on maluje”. Słowa „ona”, „on” wymawiaj z pewnym naciskiem, a po pewnym czasie możesz zacząć zachęcać dziecko do używania właściwych określeń.

Bawimy się dźwiękami

BAWCIE się w naśladowanie przez dziecko serii klaśnięć złożonej z trzech do pięciu uderzeń  o różnej szybkości i głośności.

WYKORZYSTAJ garnki, miski, pudełka po butach itp. jako bębenki. Każdy z tych przedmiotów wydaje inny ton.

POPROŚ dziecko, by odgadł, czy klaszczesz, pukasz czy uderzasz w stół. Czy dźwięk jest głośny czy cichy?

WYDAWAJ różne odgłosy – radosne, smutne, głośne, wysokie i niskie.

RYSUJ misie z różnymi wyrazami pyszczka – smutnym, radosnym, zaskoczonym, zmęczonym. Poproś je, by dopasowało odpowiedni głos do każdego pyszczka.

SCHOWAJ włączoną dziecięcą pozytywkę pod koc lub mebel. Przekonaj się, czy będzie mogło odkryć, skąd dochodzi dźwięk.

ODGRYWAJCIE różne postaci lub obiekty np. drzewo z gałęziami uniesionymi wysoko w niebo lub węża pełzającego po ziemi.

ZADAWAJ dziecku zagadki na temat rymujących się słów np. „Jakie zwierzątko lubi mleczko,       a jego nazwa rymuje się ze słowem płotek”.

TAŃCZCIE razem w takt muzyki. Zachęcaj, by dopasowywało swoje ruchy do zmian w muzyce np. biegało jak myszka, stało jak olbrzym, latało jak samolot.

UKŁADAJ wraz z dzieckiem własne piosenki, krótkie wierszyki o różnej, dowolnej tematyce.

Wykorzystanie zabawek w nauce mówienia.

 KLOCKI

Za pomocą klocków można przedstawić wiele różnych obiektów – samochody, pociągi, maszyny, ludzi. Budowanie stwarza okazję do nazywania.

Klocki mogą służyć do przedstawienia pojęcia koloru, kształtu i liczby.

Konkretne słowa, których można za ich pomocą uczyć, to nazwy cyfr, kolorów oraz zwroty „taki sam”, „inny”.

Można również modelować słowa: „jeszcze”, „upadł”, „góra”, „dół” i inne.

PUZZLE

Dzieci uwielbiają ciągle na nowo układać puzzle, co stwarza wiele możliwości uczenia nowych słów.

Zadawaj dziecku pytania:”Gdzie jest….?”, „Gdzie są….?”.

Czekaj, aż poprosi o następny kawałek, gdy jest gotowe, by go położyło.

Możesz modelować słowa przeciwstawne: „tu” i „tam”, „dalej” i „bliżej” itp.

Podnoś w górę po dwa kawałki, tak żeby dziecko musiało za każdym razem nazwać ten, który teraz chce położyć.

BAŃKI MYDLANE

Jest to zabawa, która za każdym razem dostarcza mnóstwo radości i wyzwala w dziecku ogromne pokłady energii. Stosować ją można nie tylko do nauki prawidłowego oddychania (wdech-nosem, wydech-ustami), ale jest to doskonała okazja do mówienia i dzielenia się wrażeniami.

Możesz z małym dzieckiem wprowadzać słowa:”pękła”, „nie ma”, „bańka”, „jeszcze”, „koniec”. Starsze buduje proste poprawnie gramatyczne wypowiedzi.

ZABAWY KREATYWNE

Pomagają zrozumieć innych i otaczający nas świat.

Zabawy kreatywne stopniowo stają się coraz bardziej złożone, a świadczy o tym zwiększona umiejętność myślenia i używania coraz bogatszego języka.

GRY Z OKREŚLONYMI REGUŁAMI

W gry z określonymi regułami może grać dziecko, które już potrafi dzielić się i przestrzegać kolejności działania, a także stosować się do reguł i omawiać wynik gry. Dzięki takim grom Twoje dziecko ćwiczy mówienie oraz nabywa społeczną umiejętność wygrywania i przegrywania.

Wyliczanki

Przekazuję Państwu wyliczanki, czyli krótkie rymowane wierszyki. Badania udowodniły, że dodatkowa stymulacja malucha w postaci np. często powtarzanych wyliczanek czy rytmicznych wierszyków wpływa na późniejsze lepsze rozumienie mowy i większy zasób słów. Dziecko, poznając często występujące w rymowankach wyrazy dźwiękonaśladowcze i brzmienie języka, łatwiej zaczyna samodzielnie mówić. 

Bawmy się wspólnie!!!

BIM, BOM!

 

Bim Bom – Bim Bam

Co Chcę, To Mam!

Bim Bam – Bim Bom

Zbuduję Dom!

Bim Bom – Bim Bam

Rozkażę Wam!

Bim Bam – Bim Bom

Bić W Złoty Dzwon!

Bim Bem – Bim Bum

Poddanych Biegnie Tłum!

Bim Bum – Bim Bem

Wszystko To Było Snem!

Beksa lala

 

Beksa lala

Pojechała

Do szpitala

A w szpitalu

Powiedzieli

Takiej beksy

Nie widzieli

Dwa aniołki w niebie

 

Dwa aniołki w niebie

piszą list do siebie

piszą , piszą i rachują

ile kredek po-trze-bu-ją.

Ecie pecie, gdzie jedziecie?

 

Ecie pecie,

gdzie jedziecie?

Do Torunia,

kupić konia.

Bo w Toruniu

pięknie grają,

za pieniądze

wszystko dają

Entliczek pętliczek

 

Entliczek pętliczek

czerwony stoliczek

na kogo wypadnie

na tego bęc

Ene due rabe

 

Ene due rabe,

połknął bocian żabę,

a później chińczyka,

co z tego wynika

raz, dwa, trzy wychodź ty…

Raz, dwa, trzy, cztery

 

idzie sobie Hackelbery

za nim idzie misio Jogi

co ma strasznie krótkie nogi

a za nimi Pixi-Dixi

co się kapią w proszku ixi

Giga guga giga ga

 

Idzie sobie kurka pstra

Kwaczku raczku usiadła przy krzaczku

Hajo hajo zniosła złote jajo!

Didu da dudu da

Będziesz grzeczny Tobie da!!!

Ence pence

 

Cztery ręce.

Idzie sobie smok w sukience.

Elke trelke

Kartofelke.

Smok sie przebrał za modelkę!

Cukier – pukier

Wrona z krukiem.

Wiatr smokowi zwiał perukę!

Raz, dwa, trzy!

Perukę łapiesz TY!!!

Ślimak, ślimak, wystaw rogi,

 

dam ci sera na pierogi,

jak nie sera, to kapusty

– od kapusty będziesz tłusty.

 

Ogolony łepek

 

mama kupi czepek

mama czepka nie kupiła

łepek ogoliła

Policzymy co się ma.

 

Mam dwie dłonie, łokcie dwa,

Dwa kolana, nogi dwie,

Wszystko pięknie zgadza się.

Dwoje uszu, oczka dwa,

No i buzię też się ma,

A ponieważ buzia je:

Chciałbym buzie też mieć dwie!

Raz dwa Janek ma

 

trzy cztery smaczne sery

pięć sześć chciał je zjeść

siedem osiem spotkał Zosie

dziewięć dziesięć schował w kieszeń

Toczył zając wielką dynię

 

Przez tropiki, przez pustynię

Toczył zając wielką dynię.

Toczył, toczył dynie w dół,

Pękła dynia mu na pół!

Pestki z niej się wysypały,

Więc je zbierał przez dzień cały.

Raz, dwa, trzy! Ile pestek zbierzesz Ty!?

 

Siała baba mak.

 

Nie wiedziała jak.

Dziadek wiedział,

nie powiedział,

a to było TAK!

W pokoiku na stoliku

 

stało mleczko i jajeczko.

Przyszedł kotek, wypił mleczko,

a ogonkiem stłukł jajeczko.

Przyszła pani, kotka zbiła,

a skorupki wyrzuciła.

Raz i dwa, raz i dwa,

 

pewna pani miała psa,

trzy i cztery, trzy i cztery,

pies ten dziwne miał maniery.

Pięć i sześć, pięć i sześć,

wcale lodów nie chciał jeść.

Siedem, osiem, siedem, osiem,

wciąż o kości tylko prosił.

Dziewięć, dziesięć, dziewięć, dziesięć,

kto z was kości mu przyniesie?

Może ja, a może Ty.

Licz od nowa: raz, dwa, trzy

Idzie pani tup tup tup

 

dziadek z laską stuk stuk stuk

skacze dziecko hop hop hop

żaba robi dłuuugi skok!

Wieje wietrzyk fiu fiu fiu

kropi deszczyk puk puk puk

deszcz ze śniegiem chlup chlup chlup

a grad w szyby łup łup łup!

Świeci słonko, wieje wietrzyk

pada deszczyk…

czujesz dreszczyk?

Dwa aniołki w niebie

 

piszą list do siebie.

Piszą, piszą i rachują,

ile kredek po-trze-bu-ją.

Policzymy, co się ma:

 

mam dwie ręce, łokcie dwa,

dwa kolanka, nogi dwie

– wszystko pięknie zgadza się.

Dwoje uszu, oczka dwa,

no i buzię też się ma.

A ponieważ buzia je,

chciałbym buzie też mieć dwie!

Dokończ, by utworzyć rym:

Poleciała biedronka

wysoko do ………

Nalała Ola mleczka

do białego ………

Stojąc na podłodze

skoczył na jednej …….

Kiedy skończy się bajeczka,

wskoczysz szybko do ………

Zmienne ciągle miał humory:

raz chciał ogórki, a raz ………

Róże, stokrotki i bratki

to moje ulubione ……….

Co ta mała muszka

szepnęła ci do ……….

Proste ćwiczenia oddechowe

Ćwiczenia oddechowe dla dzieci to świetna zabawa, która doskonale wpływa na rozwój aparatu mowy. Poniższe zabawy są bardzo proste  i nie wymagają żadnych specjalnych przedmiotów czy pomocy terapeutycznych.

Pamiętajcie jednak, aby nie wykonywać zbyt dużo ćwiczeń oddechowych, bo dziecko może doprowadzić się do hiperwentylacji i mieć zawroty głowy. Zaleca się wykonywać ćwiczenia oddechowe codziennie dozując ilość powtórzeń.

Najważniejsza zasada: WDECH – NOSEM, WYDECH – USTAMI.

Nie wykonujemy ćwiczeń, gdy dziecko ma katar!

1. Kto dalej? Przygotuj kartkę papieru. Podrzyjcie ją na pionowe paski, a z nich ugniećcie papierowe małe kulki. Stańcie obok siebie. Kulki przyłóżcie do ust i zacznijcie dmuchać. Czyja kulka doleci dalej? Kto wygrał?

2. Czy masz w domu piłeczkę ping-pongową lub styropianową kulkę? Jeśli nie, samodzielnie ugnieć kulkę z gazety. Usiądźcie naprzeciw siebie przy stole i dmuchajcie tak, aby piłka wypadła poza pole gry lub trafiła do wyznaczonej wcześniej bramki!

3. Bąbelki! Przygotuj słomkę do napojów. Włóż ją do szklanki z wodą. Dziecko zamiast pić przez słomkę, może przez nią dmuchać! Zaobserwuj, co dzieje się na powierzchni. Czy powstają bąbelki? Zróbcie konkurs: kto dłużej będzie dmuchał do swojej szklanki? Czas start!

4. Dmuchanie baniek mydlanych. Tego ćwiczenia nie trzeba przedstawiać. Kontrolując oddech tworzymy duże i małe bańki, pojedyncze lub całe serie pięknych, mydlanych bąbelków.

5. Piórka. Ta zabawa sprawia dzieciakom wiele frajdy. Kładziemy piórka na różnych przedmiotach w domu i zdmuchujemy je z nich: z kanapy, z fotela, z szafki, ze stołu. Możemy też wykorzystać części ciała: dłoń, ramię, własną stopę… albo części ciała Mamy lub Taty! Wiele śmiechu gwarantowane!

6. W każdym domu, gdzie mieszka dziecko, są też klocki. W pierwszej kolejności budujemy z nich labirynt – na podłodze lub stoliku. Do labiryntu wkładamy kulkę ze styropianu lub zgniecioną gazetę. Zadaniem jest przenoszenie kuleczki przez labirynt do wyjścia, wyłącznie dmuchając na kuleczkę. Można też sterować oddechem za pomocą słomki do napojów.

7. Przenoszenie słomką. To świetna zabawa – przenoszenie za pomocą słomki karteczek do miseczki, elementów układanki na właściwe miejsce, kuleczek czekoladowych itp.

Miłej zabawy!!!

A może logopedia w kuchni???      

Rodzicu!

Jeśli chcesz, by Twoje dziecko miało sprawny język, wargi, policzki i podniebienie miękkie, zachęcaj je do poniższych ćwiczeń. Ta zabawna gimnastyka buzi pomoże dziecku ładniej i wyraźniej mówić. Wykorzystaj czas spędzony w kuchni podczas przygotowywania posiłków. Gdy ugotujesz np. spagetti, zachęcaj dziecko do wciągania go ustami bez użycia sztućców. Ćwiczenia nie powinny trwać długo. Wystarczy kilka minut codziennie.

1. Jedzenie paluszków bez przytrzymywania ich dłonią.

2. Trzymanie zębami i wargami lekkich produktów na małej plastikowej łyżeczce.

3. Trzymanie wargami i zębami nitki z zawiązanym na niej cukierkiem.

4. Lizanie czubkiem języka dużych lizaków lub lodów (język wysuwamy jak najdalej).

5. Zbieranie czubkiem języka z talerzyka pojedynczych ziarenek ryżu preparowanego.

6. Zlizywanie czubkiem języka rozsmarowanego na talerzu dżemu, miodu, serka, nutelli.

7. Oblizywanie ust posmarowanych np. miodem, dżemem, nutellą (ćwiczenie wykonujemy przy szeroko otwartych ustach).

8. Zlizywanie czubkiem języka, przy szeroko otwartych ustach, z podniebienia np. nutelli, chrupka kukurydzianego, pudrowego cukierka.

9. Picie jogurtu lub gęstego soku przez proste lub zakręcone słomki.

10. Przysysanie i przenoszenie przy pomocy słomki różnych produktów spożywczych z jednej miseczki do drugiej, począwszy od najlżejszych, np. kulek czekoladowych. Słomka powinna być przytrzymywana środkiem ust i nie powinna być przygryzana. Przenoszone przedmioty powinny być większe niż średnica słomki, by dziecko się nimi nie zachłysnęło! Po wykonaniu ćwiczenia dziecko w nagrodę może np. zjeść kulki.

Doskonałej, słodkiej zabawy!

 

Oto krótkie historyjki mające na celu usprawnienie narządów artykulacyjnych odpowiedzialnych za proces mówienia. Rodzic czyta i razem z dzieckiem wykonuje ćwiczenia zamieszczone w nawiasach. Miłej zabawy!

Świąteczne przygotowania – zabawy językiem.

Zbliża się Wielkanoc. Trwają przygotowania do świąt. Pan Języczek postanawia upiec ciasto. Najpierw do miski (robimy z języka miskę – przód i boki języka unosimy ku górze, tak by na środku powstało wgłębienie) wsypuje mąkę i cukier (wysuwamy język z buzi, a potem go chowamy, przesuwając nim po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu), dodaje masło (wysuwamy język z buzi, a potem go chowamy, przesuwając nim po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Wszystkie składniki miesza (obracamy językiem w buzi w prawo i wlewo) i mocno uciera (przesuwamy językiem po górnych zębach, następnie po dolnych). Ciasto już się upiekło (wdychamy powietrze nosem i zatrzymujemy je przez chwilę w buzi, nadymając policzki, następnie wypuszczamy powietrze ustami). Pan Języczek właśnie je ozdabia – polewa czekoladą (przesuwamy czubkiem języka po podniebieniu w przód, w tył i w bok), obsypuje rodzynkami (dotykamy językiem każdego górnego zęba), orzechami (dotykamy językiem każdego dolnego zęba).

Pan Języczek robi sałatkę warzywną. Kroi warzywa (wysuwamy język z buzi i wykonujemy nimszybkie ruchy w kierunku nosa i brody), dodaje majonezu, miesza, a potem próbuje. Sałatka jest pyszna (oblizujemy wargi ruchem okrężnym).

Następnie pan Języczek maluje jaja – powoli wkłada je do kubeczków z barwnikami (przesuwamyjęzyk po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Wyciąga pomalowane (wysuwamy język z buzi, przesuwając nim po podniebieniu, górnych zębach i górnej wardze w kierunku nosa) i dmucha, żeby szybciej wyschły (wdychamy powietrze nosem, wydychamy buzią). Potem rysuje na jajach wzorki – kropki (dotykamy językiem różnych miejsc na podniebieniu), kółka (oblizujemy wargi ruchem okrężnym), paski (oblizujemy górną wargę, górne zęby, miejsce za zębami,następnie dolną wargę, dolne zęby, miejsce za zębami), kratkę (dotykamy językiem naprzemiennie zębów dolnych i górnych, następnie prawego i lewego kącika ust).

Zaplata jeszcze koszyczek wielkanocny (kilkakrotnie dotykamy językiem górnej wargi, prawego kącika ust, dolnej wargi i lewego kącika ust) i już wszystko do świąt przygotowane. Cieszy się pan Języczek (uśmiechamy się szeroko nie pokazując zębów), bo może już świętować.

Świąteczne porządki

Na obrazku widzisz myszki i ich domek. Gdy zaświeciło słońce, myszki wyszły przed domek (wysuwanie języka do dolnych zębów), rozejrzały się dookoła (zataczanie kółek językiem pozębach górnych i  dolnych), spojrzały w prawo, a potem w lewo (język dotyka prawego i lewegokącika ust). Postanowiły wrócić do domu i zrobić w nim porządki. Najpierw umyły sufit (językdotyka podniebienia), potem zamiatały podłogę (język wykonuje ruchy na dnie jamy ustnej), wytarły kurze z mebli (język myje wewnętrzną stronę zębów), umyły okna, najpierw jedno (wypychamy językiem jeden policzek), potem umyły drugie ( wypychamy językiem drugi policzek). Na koniec wyciągnęły odkurzacz i odkurzyły dywanik ( język zwija się w rurkę). Ponieważ odkurzacz nie wyczyścił dokładnie dywanika, jedna myszka wzięła trzepaczkę i wytrzepała dywanik (mlaskanie językiem). Teraz myszki postanowiły coś zjeść. Nałożyły na miseczki serki  (język układamy w miseczkę). Po posiłku weszły do domku i poszły spać (odgłos chrapania).

Propozycje ćwiczeń oddechowych do wykonania w domu

” Zajączek-zabawka-oddechowa „

 
Inne zabawy logopedyczne: 
 
 
 

Zabawy terapeutyczne

Zachęcam wszystkich rodziców i dzieci do wykonania poniższych ćwiczeń w świecie wirtualnym.

Podane ćwiczeń usprawniają słuch fonematyczny, kształtują orientację przestrzenną oraz trenują młody umysł.

http://pisupisu.pl/1/slowne-zabawy/slowo-na-literke

http://pisupisu.pl/1/trening-umyslu/kierunki

http://pisupisu.pl/1/trening-umyslu/kolorowe-przedmioty-2

Ćwiczenia grafomotoryczne

Dodatkowo jeszcze dołączam link, w którym znajdziecie krótki opis ćwiczeń grafomotorycznych   z możliwością drukowania. Ćwiczenia grafomotoryczne to jeden z elementów wpływających pozytywnie na naukę pisania oraz wspomagania rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym.

https://www.mjakmama24.pl/edukacja/edukacja-wczesnoszkolna/cwiczenia-grafomotoryczne-dla-dzieci-labirynty-dla-dzieci-do-wydruku-aa-x77P-3hVi-uXYk.html

Sekwencje

Sekwencje to grupa ćwiczeń, która koncentruje się przede wszystkim na stymulowaniu lewej półkuli mózgu, która: analizuje, przetwarza linearnie, porządkuje sekwencyjnie, wykrywa relacje,    a to wszystko ma ogromny wpływ na: mowę, czytanie, pisanie i funkcje intelektualne.

Rodzicu wydrukuj karty. Ostatnią stronę rozetnij wzdłuż linii. Zadaniem Twojego dziecka jest poprawne ułożenie sekwencji. Często ćwiczymy sekwencje na zajęciach indywidualnych i grupowych, więc zapewne dziecko doskonale sobie poradzi.  Powodzenia.

https://cloud6n.edupage.org/cloud?z%3A%2BS2Is1IluCXNf9lJnEIbg%2Fy6K3Hth%2BbVotWFuyoUuJ2gPS%2Fo6cx0UlGLsINu1RWf

https://pl.pinterest.com/pin/686165693201097676/

Gimnastyka buzi i języka do wykonania przed lustrem

Proszę codziennie wybrać po jednym ćwiczeniu z każdej kategorii i wspólnie z dzieckiem potrenować wszystkie narządy mowy. Po ćwiczeniach może wybierzecie się na spacer???

Ćwiczenia języka

  • „Głaskanie podniebienia” czubkiem języka, jama ustna szeroko otwarta.
  • Dotykanie językiem do nosa, do brody, w stronę ucha lewego i prawego.
  • Oblizywanie dolnej i górnej wargi przy ustach szeroko otwartych / krążenie językiem/.
  • Wysuwanie języka w przód i cofanie w głąb jamy ustnej.
  • Kląskanie językiem.
  • Dotykanie czubkiem języka na zmianę do górnych i dolnych zębów, przy maksymalnym otwarciu ust / żuchwa opuszczona/.
  • Język wysunięty w kształcie grota wykonuje poziome ruchy wahadłowe od jednego do drugiego kącika ust.
  • Rurka – wargi ściągnięte  i zaokrąglone unoszą boki języka.
  • Język lekko wysunięty opiera się na wardze dolnej i przyjmuje na przemian kształt „łopaty” i „grota”.
  • Oblizywanie zębów po wewnętrznej i zewnętrznej powierzchni dziąseł pod wargami. Usta zamknięte.

Ćwiczenia warg

  • Wymawianie na przemian „ a-o” przy maksymalnym oddaleniu od siebie wargi górnej i dolnej.
  • Oddalanie od siebie kącików ust – wymawianie „ iii”.
  • Zbliżanie do siebie kącików ust – wymawianie „ uuu”.
  • Naprzemienne wymawianie „ i – u”.
  • Parskanie / wprawianie warg w drganie/.
  • Masaż warg zębami ( górnymi dolnej wargi  i odwrotnie).
  • Dmuchanie na płomień świecy, na watkę lub piłkę pingpongową.
  • Układanie ust jak przy wymowie samogłosek ustnych, z wyraźną, przesadną artykulacją warg, np. w kolejności: a-i-o-u-y-e,  u-a-i-o-e-y,  o-a-y-i-u,  e-y-i-o-a-u,     u-i-y-a-o.
  • Wymowa samogłosek w parach: a-i, a-u,  i-a,  u-o,  o-i,  u-i,  a-o, e-o  itp.
  • Wysuwanie warg w „ ryjek”, cofanie w „ uśmiech”.
  • Wysuwanie warg w przód, następnie przesuwanie warg w prawo, w lewo.
  • Wysuwanie warg w przód, następnie krążenie wysuniętymi wargami.

Ćwiczenia usprawniające podniebienie miękkie

  • Wywołanie ziewania przy nisko opuszczonej szczęce dolnej.
  • Płukanie gardła ciepłą wodą.
  • „Chrapanie” na wdechu i wydechu.
  • Głębokie oddychanie przez usta przy zatkanym nosie i odwrotnie.
  • Wymawianie połączeń głosek tylnojęzykowych zwartych z samogłoskami, np. ga, go, ge, gu, gy, gi, gą, gę, ka, ko, ke, ky, ki, ku, ak, ok, ek, ik, yk, uk…
  • Wypowiadanie sylab i logotomów: aga, ogo, ugu, eke, yky, ygy, iki, Igi, ago, egę itp.
  • Początkowo nadymać policzki z zatkanym nosem, a następnie próbować połykać powietrze.

Ćwiczenia policzków

  • Nadymanie policzków – „ gruby miś”.
  • Wciąganie policzków – „ chudy zajączek”.
  • Nabieranie powietrza w usta i zatrzymanie w jamie ustnej, krążenie tym powietrzem, powolne wypuszczanie powietrza.
  • Naprzemiennie „ gruby miś” – „ chudy zajączek”.
  • Nabieranie powietrza w usta, przesuwanie powietrza z jednego policzka do drugiego na zmiane.

MOTORYKA MAŁA I DUŻA

Ruch jest naturalną potrzebą każdego dziecka w wieku przedszkolnym. Stanowi on istotny czynnik w jego rozwoju fizycznym. Dziecko w tym wieku nie może długo skoncentrować się na jednej czynności, co powoduje konieczność częstych zmian zabaw ruchowych i ćwiczeń gimnastycznych.

Prezentowane w artykule ćwiczenia z zakresu motoryki małej i dużej mają na celu doskonalenie poszczególnych czynności ruchowych u dzieci, nabywanie przez nich zręczności, wyrabianie szybkości, zwinności i wytrzymałości. Wszystkie podane ćwiczenia mogą wykonywać rodzice, opiekunowie z dzieckiem w domu,na  placu zabaw i w innych miejscach.

Bardzo istotne są zabawy w parach,co pozwala na rozwijanie inwencji twórczej u dzieci, daje możliwość samowyrażenia najpierw siebie, potem sprawdzenia własnych możliwości i porównania ich z możliwościami innych dzieci. 

Ważne jest, aby po intensywnych ćwiczeniach gimnastycznych i ruchowych znalazło się miejsce na rozluźnienie mięśni, relaksację organizmu, uspokojenie i wyciszenie nagromadzonych emocji.

Należy zaznaczyć, że zaburzenia motoryki małej i dużej często występują u dzieci dyslektycznych często w połączeniu z zaburzeniami innych funkcji m.in.

  • percepcji wzrokowej,
  • percepcji słuchowej,
  • funkcji językowych,
  • integracji w/w procesów,
  • pamięci słuchowej, wzrokowej, ruchowej,
  • lateralizacji,
  • orientacji w schemacie ciała, kierunkach i przestrzeni

Wskazać należy, że głośne czytanie odbywa się dzięki ruchom gałek ocznych oraz uruchomieniu organów mowy. Zaburzenia w rozwoju motorycznym przejawiają się mniejszą precyzją ruchów i wolniejszym ich tempem. Chodzi tu zarówno o motorykę dużą, tj. zaburzenia koordynacji dużych grup mięśniowych, jak również o zaburzenia motoryki małej, tj. rozwoju manualnego. Tak więc zaburzony rozwój funkcji analizatora kinestetyczno-ruchowego w znacznym stopniu wpływa na obniżenie sprawności manualnej.

Przejawy obniżenia sprawności manualnej w pisaniu to :

  • zbyt wolne tempo wykonywanych czynności,
  • mała precyzja ruchów dłoni i palców,
  • słaby poziom graficzny pisma.

Dzieci o obniżonej sprawności manualnej napotykają szczególne trudności podczas przepisywania tekstu lub pisania ze słuchu. Z uwagi na wolne tempo pracy, nie nadążają za innymi dziećmi, co może często powodować u nich zaburzenia o charakterze emocjonalno-motywacyjnym (poczucie niższej wartości, brak chęci do nauki z powodu braku sukcesów, drażliwość), stanowiące podstawę do powstawania różnych trudności wychowawczych. Motoryka duża odnosi się do zręczności ruchowej całego ciała.

Objawy szczególnej niezręczności są następujące:

  • opóźnienia w rozwoju ruchowym w okresie niemowlęcym i poniemowlęcym oraz mała aktywność ruchowa;
  • ogólna niezręczność ruchowa i mała wyćwiczalność w zakresie dużych ruchów, związana z zakłóceniami napięcia mięśniowego (napięcie nadmierne lub za małe);
  • brak koordynacji ruchów przy współdziałaniu różnych grup mięśniowych, dający wrażenie ogólnej niezręczności;
  • osiąganie z opóźnieniem, w porównaniu z rówieśnikami, różnych umiejętności ruchowych w czynnościach codziennych, zabawowych i sportowych;
  • ogólne spowolnienie ruchowe;
  • unikanie zabaw ruchowych;
  • zakłócenie koordynacji wzrokowo- ruchowej w zabawach i zadaniach, w których ruch odbywa się pod kontrolą  wzroku (rzut piłką, gra w klasy).

Sprawności motoryczne to umiejętności wymagające bardzo precyzyjnej koordynacji (np. posługiwanie się sztućcami, jazda na rowerze, gra w piłkę). Nie kształtują się one w wyniku samego procesu dojrzewania, lecz muszą zostać wyuczone.

Najczęstsze problemy z zakresu motoryki dużej to:

  • zaburzenia równowagi;
  • niezgrabność w pokonywaniu przeszkód;
  • słabe panowanie nad szybkością i siłą;
  • trudności w integracji wszystkich mięśni w celu wykonywania skoordynowanego działania.

Najważniejsze wskazania w przypadku niezręczności ruchowej:

  • zachęcanie dzieci do brania udziału w zabawach ruchowych;
  • umożliwienie uprawiania sportów.

Dlatego tak istotne są wszelkiego rodzaju ćwiczenia motoryki dużej i małej.
Zaczynamy od zabaw ćwiczeń ruchowych ogólnie usprawniających –  motoryka duża, po to by przejść do motoryki małej i precyzyjnej.

Przykłady ćwiczeń motoryki dużej:

  • ćwiczenia wyprostne, mające na celu zachowanie i utrzymanie prawidłowej postawy ciała;
  • różne rodzaje zabaw rzutnych (piłka, ping- pong, badmington);
  • różne rodzaje zabaw skocznych (gra ze skakanką, gra „w klasy”);
  • ćwiczenia na równoważni o wysokości zapewniającej pełne poczucie bezpieczeństwa;
  • zabawy rytmiczne polegające na wyrażaniu ruchem muzyki, zachęcanie do swobodnej ekspresji ruchowej;
  • udział w różnego rodzaju zawodach z partnerami o zbliżonych możliwościach ruchowych, z rozwijaniem właściwej motywacji i zapobieganiem negatywnym ocenom rówieśników;
  • chodzenie po kładce bez pomocy (na płaskiej przestrzeni położyć deskę-kładkę);
  • machanie kijem lub drewnianym kołkiem w celu trafienia nieruchomego przyrządu wiszącego na wysokości ramion;
  • chodzenie na obu rękach z trzymanymi w górze nogami dziecka;
  • przeciąganie liny trzymanej przez drugą osobę przy użyciu niewielkiej siły;
  • wykonywanie skoków, chodzenie nogami po wymyślonej drabinie;
  • przeskakiwanie przez powoli kołyszącą się linę,chodzenie z podwiniętymi palcami stóp;
  • ćwiczenia tułowia, skłony  i skręty w różnych kierunkach, przód, tył, w prawo, w lewo;
  • przejście po kładce z różnymi przedmiotami w ręku;
  • zabawy i ćwiczenia kształtujące orientację w schemacie ciała( Pokaż proszę, gdzie masz oczy, gdzie masz uszy a gdzie nos. Gdzie masz ręce, gdzie masz nogi, gdzie na głowie rośnie włos- mówimy coraz szybciej, dziecko wskazuje odpowiednio oczy, uszy…)
  • zwijanie palcami stóp (apaszek, kocyków);
  • zabawy na czworaka z pokonywaniem przeszkód;
  • zabawy z piłką- toczenie piłki po podłodze przez dwoje dzieci, strzelanie do bramki, podrzuty piłki do góry, chwyt rękami w leżeniu na podłodze, dmuchanie w parach na piłkę;

Przykłady ćwiczeń motoryki małej:

  • swobodne bazgranie na dużych arkuszach papieru, flamastrami, kredkami świecowymi, pastelami
  • nawlekanie koralików, przewlekanie sznurków, tasiemek, sznurowadeł przez różne rzeczy i otwory
  • wieszanie ubranek dla lalek na sznurku i przyczepianie ich klamerkami do bielizny
  • zamalowywanie dużych powierzchni farbami grubym pędzlem dziecko stoi (nie siedzi) przy stoliku odpowiedniej do jego wzrostu wysokości
  • zamalowywanie obrazków w książeczkach do malowania
  • kalkowanie obrazków
  • obrysowywanie szablonów
  • wciskanie w tablicę korkową pinezek- wyjmowanie ich
  • zbieranie drobnych elementów (pieniążki, ziarenka, guziczki- dwoma palcami kciukiem i wskazującym, zbieranie wyżej wymienionych przedmiotów pęsetą
  • cięcie po narysowanych liniach – prostych frędzelki, – falistych serwetki
  • wycinanie najpierw prostych, potem nieco bardziej skomplikowanych kształtów z papieru kolorowego
  • ugniatanie papierowych kul i rzucanie nimi do celu
  • wykonywanie drobnych ruchów palcami: spacerowanie palcami po stole, zabawa „idzie kominiarz po drabinie”, naśladowanie gry na pianinie, odtwarzanie rytmu padającego deszczu
  • modelowanie z plasteliny, modeliny, masy papierowej najpierw kuleczek, wałeczków; później form bardziej złożonych – zwierząt, postaci ludzkich, liter
  • stemplowanie i kolorowanie
  • wydzieranie z kolorowego papieru i naklejanie wydzieranki na papier
  • rysowanie w liniach wzorów literopodobnych i szlaczków
  • strząsanie wody z palców
  • zgniatanie kartki papieru jedną ręką w małą kulkę
  • zabawy pacynką
  • przyszywanie guzików
  • szycie prostymi ściegami
  • krążenia palcami, np. jednego palca wokół drugiego nieruchomego, wokół siebie obu palców
  • ćwiczenia dłoni- wymachy, krążenia, uderzenia, pocierania, otwierania, zamykania
  • ściskanie piłeczek
  • zwijanie palcami chusteczek, apaszek
  • rysowanie patykiem po ziemi
  • faliste ruchy ramion – zabawa w przylot i odlot bocianów
  • przy wolnym chodzie ruchy rąk jak podczas pływania żabką – zabawa w naukę pływania
  • zabawa w pociągi – ruch rąk naśladuje obroty kół
  • zabawa w pranie, rozwieszanie bielizny i prasowanie
  • zabawa w gotowanie obiadu – naśladowanie wałkowania ciasta, mieszania gęstej zupy, kręcenia kranem, ubijania piany
  • gry w pchełki, bierki, kręgle, bilard stołowy
  • rzucanie woreczków lub piłeczek – kto dalej
  • toczenie piłki do dołka
  • przerzucanie piłki średniej wielkości z ręki prawej do lewej i podrzucanie jej raz prawą, raz lewą ręką
  • podbijanie balonika wyłącznie palcami prawej i lewej ręki
  • wypuszczanie piłeczki tenisowej z ręki w dół i próby chwytania jej w locie, samymi palcami – zanim odbije się od podłogi
  • „rysowanie” palcami w powietrzu określonego przedmiotu
  • układanie z elementów geometrycznych postaci ludzkich, zwierząt, domków itp.
  • układanie z patyczków, np. płotów

W poniższym linku zamieszczam karty pracy do wykorzystania w pracy z dzieckiem:

karta_pracy_roznicowanie_glosek_podobnie_brzmiacych

Aby przedszkolak mówił więcej

Trzeci rok życia dziecka to niebywały wzrost słownictwa. Charakterystyczna miękkość głosek jak np. „ śanki, ćapka” powoli powinna ustępować i zamieniać się na głoski przednio-językowo-zębowe [ s, z, c, dz ], np. „sanki, capka”. W wymowie brak jeszcze głosek dziąsłowych [ sz, ż, cz, dż ] oraz głoski [r], choć niektóre dzieci realizują je nawet w wieku trzech lat….jednak co robić, gdy naszego „małomównego” trzylatka nikt nie może zrozumieć?Pamiętajmy, że każde opóźnienie mowy wymaga konsultacji z logopedą w celu ustalenia przyczyny i zaplanowania terapii logopedycznej. Powszechna opinia, że dziecko samo się „ rozgada” jest mylna. Owszem maleństwo będzie mówiło coraz więcej, lecz ryzyko, że w mowie dziecka pojawią się błędy artykulacyjne utrwalające się jako wady wymowy, jest bardzo duże. Należy również zwrócić uwagę, że każde opóźnienie mowy może powodować późniejsze problemy z czytaniem oraz pisaniem.

Jak więc wspomóc trzylatka? Ulubioną zabawą dzieci jest „szukanie” literek (samogłosek) TAK, JUŻ TRZYLATKOWI MOŻNA POKAZYWAĆ SAMOGŁOSKI!!! Chowamy samogłoski umieszczone na kartoniku do woreczka… na początku dwie, potem trzy i więcej, dziecko wyjmując powtarza za nami kolejno nazwy literek. Jeśli maluch będzie rozpoznawał samogłoski, to może sam je wkładać do woreczka i nazywać. Aby zabawa była ciekawsza, każdą literkę można dziecku wizualizować w dowolny sposób, lecz zawsze taki sam. Samogłoski są doskonałym narzędziem do ćwiczenia warg, które są niezbędne przy artykulacji większości głosek. Ciekawą zabawą, często stosowaną w gabinetach logopedycznych, jest słuchowe rozpoznawanie wyrazów dźwiękonaśladowczych, które pod względem artykulacyjnym są bardzo zróżnicowane. Nasza pociecha może zarówno dobierać obrazki do usłyszanych dźwięków, jak również próbować je powtarzać.

Doskonałą zabawą z trzylatkiem są zagadki. Stawiamy na stole kilka przedmiotów, które dziecko potrafi nazwać, następnie opisujemy dany przedmiot…aż dziecko zgadnie co to jest. W takiej zabawie należy używać prostych określeń, np. duży, mały, z niego pijemy….itp. Zachęcając dziecko do nazywania różnych przedmiotów, można posłużyć się książeczkami dla najmłodszych.

Czytając dziecku bajeczki prosimy je o nazwanie wskazanego elementu zadając pytania: „Kto to jest? Co to jest? Gdzie misiu? Co trzyma lala?”- tutaj ćwiczymy rozumienie mowy niezwykle ważne do opanowania mowy.

Wspaniałym ćwiczeniem logopedycznym jest dmuchanie na różne przedmioty…mogą to być piórka, skrawki papieru lub małe piłeczki. W czasie spaceru można ze swoją pociechą wąchać kwiatki ( wdech nosem, wydech ustami ), w domu rozpoznawać różne zapachy kuchenne, a słomką przenosić skrawki papieru na drugą stronę kartki. Takie ćwiczenia zwiększają pojemność płuc, wydłużają fazę wydechową oraz stanowią doskonały trening dla warg, tak niezbędnych przy artykulacji głosek.

Przedstawione propozycje stanowią zaledwie wycinek zabaw rozwijających mowę dziecka. Aby dodatkowo wspomóc prawidłowy rozwój artykulacji  naszego maleństwa pamiętajmy, aby unikać smoczków, butelek oraz niekapków z długim dzióbkiem. Pilnujmy, aby nasza pociecha w czasie snu oddychała przez nosek, w ciągu dnia dużo gryzła, np. marchewki, jabłka lub gruszki… i nie dajmy sobie wmówić, że nasze dziecko z opóźnionym rozwojem mowy, samo się „rozgada” nie potrzebując naszego wsparcia!

 

Zabawy słowne

Jeśli macie dużo obowiązków domowych, a Wasze dziecko nudzi się, zamiast włączać mu telewizor telefon lub tablet, przesyłam propozycje zabaw słownych, które można w tych momentach wykorzystać. Te zabawy przeznaczone są dla starszych przedszkolaków, ale z młodszych też można spróbować już się pobawić się. Gotowi? To zaczynamy!!!

Słowo na literę…

Klasyka ;). Zabawa jest prosta: musicie wymyśleć jak najwięcej słów na konkretną literę. Najszybciej ją wybierzecie, jeśli jedno z Was zacznie wymieniać w myślach kolejne litery alfabetu, a ktoś – nie wiedząc, przy jakiej literze jest wymieniający – powie „stop”. I zaczyna się ;). Zabawa toczy się do momentu, w którym starczy Wam słów. Nie ma powtórek!

Pewnie się domyślasz, jak ta zabawa może rozwinąć zasób słów ;). Nie tylko dorosłych!

Wąż słowny

Podaj słowo zaczynające się na pierwszą literę poprzedniego słowa – w sumie o to w tej grze chodzi. Dosyć szybko zauważycie, że słowa na literę „a” kończą się najszybciej, a „yeti” może pojawić się tylko raz ;).

Słońce, ekierka, autobus, semafor, robaczek….. – tak to może wyglądać. A to tylko początek zabawy. Postaraj się wymyślać takie słowa, aby jak najrzadziej kończyły się głoską „a”.

Trudne słowa

Przeliteruj lokomotywa. Albo wymyśl swój żart językowy np. wesołeczkowisko. Zobaczysz, ile będzie przy tym zabawy ;). Możecie też bawić się w przeliterowywanie nazw przedmiotów w zasięgu Waszego wzroku. I nie ma czegoś takiego, że tylko dzieci literują. Dorośli też mogą wymyślać różne słowa dzieciom, a dzieci dorosłym.

O czym myślę?

To trochę takie kalambury, ale bez pokazywania. „Ma pióra i daje jajka” – proste: kura lub indyczka lub struś. „Może być w różnych kolorach i pisać w różnych kolorach i najczęściej jest drewniane” – też proste: kredka. Albo „Pyszne, ma różne smaki, jest w wafelku lub kubeczku”. Co to? Oczywiście lody. A Ty jakie masz pomysły?

Dokończ zdanie

Może być naprawdę zabawnie :). Jedno z Was zaczyna zdanie, powiedzmy od słowa „Pies”. Kolejna osoba musi dopowiedzieć kolejny element, czyli na przykład „Pies szczeka”. I tak to się toczy. Na początku jest prosto, bo zdanie ma tylko kilka słów. Im dalej pójdziecie z tymi zdaniami, tym trudniej będzie (musicie zapamiętać całe zdanie – każdy z Was!). Jeśli ktoś skusi – zaczyna nowe zdanie.

Zabawa w skojarzenia

Czasem macie dziwne skojarzenia? Możecie dać im się wyszaleć ;). Zielony jakoś się łączy z… żabą. Żaba? Z wodą. Woda – z rybą. Ryba – z milczeniem. Milczenie – ciszą. Cisza z… I tak dalej.

Te gry to naprawdę doskonałe zabijacze nudy :). Do tego możecie pomóc swoim dzieciom rozwijać słownictwo, zdolność logicznego myślenia, pamięć, koncentrację (zapamiętajcie zdanie, które stworzyliście razem po ośmiu-dziesięciu turach…), wiedzę o świecie. A przede wszystkim – bawicie się doskonale :).

 

Dzień Mamy – wspólne zabawy logopedyczne

Z okazji Dnia Mamy przygotowałam wspólne zabawy z logopedii. Wszystkiego najlepszego dla wszystkich Mam!!!

Na początek wierszyk. Przeczytajcie proszę swoim dzieciom i zadajcie im pytanie, dlaczego mama jest ważna? Oczywiście spróbujcie zadać inne pytania do wierszyka. Sprawdzacie wówczas rozumienie mowy, które jest najważniejsze w przyswajaniu mowy czynnej.

Moja mama to jest dama,
Co dzień krząta się od rana.
Wstaje wcześnie skoro świt,
by śniadanko zrobić mi.
Robi prawie co dzień pranie,
Pocieszy, gdy coś złego się stanie.
Pamięta o wszystkich, każdemu pomoże,
do tego stara się być zawsze w dobrym humorze.
Kocha kwiaty i słodycze,
ucisza mnie, gdy głośno krzyczę.
Da całuska, przytulaska,
jest tak piękna jak z obrazka.
Kocham moją super mamę.
Wieczorem, w południe i kiedy rano wstaję.

Bajka logopedyczna „Dzień Mamy”- razem z dzieckiem ćwiczymy motorykę narządów mowy.

Kubuś obudził się z pięknym uśmiechem na buzi ( szeroki uśmiech).
Nic dziwnego, dziś jest święto Mamy i dzień pełen niespodzianek.
Kubuś przeciągnął się, ziewnął (mocno ziewamy, szeroko otwierając buzię).
Wstał z łóżeczka i wyjrzał przez okno, rozglądając się w różne strony (wysuwamy język do przodu , w linii prostej, kierujemy w stronę noska, na bródkę, na prawo, na lewo.)
Słoneczko pięknie świeciło – to będzie piękny dzień dla Mamy, pomyślał Kubuś i uśmiechnął się szeroko ( pokazujemy ząbki w szerokim uśmiechu).
Kubuś obudzi tatę i razem poszli do sklepu ( tup – tup – tup ).
Kupili wszystkie składniki na czekoladowe ciasto, kwiaty, baloniki i pyszne owoce na soki.

Tato położył piękny biały obrus na stole ( wysuwamy długi i szeroki język na brodę), który przedtem dokładnie wyprasował (pssssssss……..). Na stole postawił ulubiony dzban Mamy z kolorowymi tulipanami. Ach, jak pięknie pachniały ( długi i głęboki wdech noskiem, długi i spokojny wydech buzią, wraz z przedłużoną artykulacją głoski aaaaa….)

Następnie przyszedł czas na upieczenie ciasta. Kubuś pod fachowym okiem taty dokładał do miski wszystkie składniki, dokładnie ucierał (sz…..sz……sz……) i mieszał ( wykonujemy okrężne ruchy mocno wysuniętym z buzi językiem – buzia szeroko otwarta) I oto już ciasto można włożyć do piekarnika ( szerokie otwieranie i zamykanie buzi.). Następnie panowie zmiksowali pomarańcze, marchewki i jabłka na pyszny sok ( brrruumm, brrruumm, brrruuumm).

Po chwili w domu zaczął się rozchodzić wspaniały zapach ( wdech noskiem i wydech buzią). Zostało jeszcze przystrojenie domu balonikami i serpentynkami ( wdech buzią – zatrzymanie powietrza przez chwilę w jamie ustnej, tzw. ,,balonik’’, wirowanie , wysuniętym z buzi językiem. Na koniec Kubuś z tatusiem posprzątali mieszkanie- odkurzyli podłogę ( oblizywanie dna jamy ustnej za dolnymi ząbkami), pościerali kurze, nawet z wysokich półek (oblizywanie policzków od wewnątrz, górnych ząbków od wewnątrz i na zewnątrz.)

Kiedy przyszła mama z pracy, była bardzo szczęśliwa z przygotowanej niespodzianki. Zjedli pyszne ciasto ( przeżuwanie – buzia zamknięta) wypili pyszne soki (picie soku przez rurkę). Mama ucieszyła się z pięknych kwiatów. Po złożeniu Mamie pięknych życzeń, wielu uściskach i całusach ( przesyłamy całuski) Kubuś z tatusiem zaprosili Mamę do kina, a potem poszli na spacer do kwitnącego parku.

 

sekwencje
sekwencje

 

sekwencje1
sekwencje1

Ćwiczenie oddechowe:
Gdy wyjdziecie na spacer poszukajcie dmuchawców lub innych kwiatów, które można zerwać. Ćwiczymy prawidłowe oddech istotny w rozwoju mowy: WDECH – nosem, WYDECH – ustami.

 

dziewczynka z bzem
dziewczynka z bzem

 

głoski fw
głoski fw

Zadanie dla całej rodziny
Potrzebne: słomki, kolorowe kartki, a z nich wycięte różne wzory; pojemniki i wasze pomysły. Za pomocą słomki przenosimy drobne elementy na kartkę lub do innych pojemników. WAŻNE!!! SŁOMKA PODCZAS PRZENOSZENIA MUSI BYĆ NA ŚRODKU WARG!!! To ćwiczenie przygotowuje język i wargi do prawidłowej wymowy głosek syczących.

 

kółeczka i słomka
kółeczka i słomka
zaglówka
zaglówka

Zabawy logopedyczne z głoskami „s” i „sz”

1. Zaczynamy od wierszyka „Chodźcie do koła”. Zapraszamy do wspólnej zabawy wszystkich członków rodziny. Osoba, które deklamuje wiersz mówi powoli, bardzo wyraźnie, zachęca do powtarzania swoje dziecko. Dodatkowo wprowadzamy elementy wskazywania części ciała.

Chodźcie wszyscy tu do koła
Zabawimy się wesoło
Witam Was  wszyscy wraz
a zabawę nadszedł czas
Prawa ręka, lewa ręka,
Prawa noga, lewa noga
Potem tułów, no i głowa
Witają Was!

2. Ćwiczenie artykulacyjne „Sowa sprząta swoje mieszkanie”

Dziecko słucha opowiadania, czytanego przez dorosłą osobę. Wspólnie wykonujemy ćwiczenia narządów artykulacyjnych

Sowa rozejrzała się po swojej dziupli (dziecko przesuwa językiem po podniebieniu górnym, wewnętrznych ścianach policzków, podniebieniu dolnym).
Zauważyła duży bałagan. Postanowiła zrobić porządek. Zaczęła od odkurzania sufitu dziupli (przesuwa czubkiem języka od przodu do tyłu jamy ustnej po podniebieniu górnym), zdjęła też firanki (liczy czubkiem języka górne zęby) i włożyła je do pralki (parskanie wargami).
Po chwili pralka zaczęła płukanie firan (dziecko „przepycha” powietrze wewnątrz jamy ustnej). Sowa odkurzyła też ściany (przesuwa czubkiem języka po wewnętrznej ścianie policzków) oraz podłogę (przesuwa czubkiem języka po podniebieniu dolnym w okolicach łuku zębowego).
rozwiesiła firany (ponownie liczy czubkiem języka górne zęby).
Sowa była bardzo zadowolona z wykonanej pracy i szeroko się uśmiechnęła (rozciąga szeroko usta). Dumna wyjrzała z dziupli i rozejrzała się wokoło (porusza językiem ruchem okrężnym na zewnątrz jamy ustnej) spojrzała w górę (dziecko sięga czubkiem języka w kierunku nosa) spojrzała w dół (sięga czubkiem języka w kierunku brody) rozejrzała się też w prawo (przesuwa czubkiem języka do prawego kącika ust) i w lewo (przesuwa czubkiem języka do lewego kącika ust). Wszędzie był porządek i słychać  było śpiewające ptaki (gwiżdżąc naśladuje głosy ptaków).

3. A teraz ćwiczenie słuchowe i artykulacyjne „Szumi las” – dorosły czyta tekst, a dziecko naśladuje szumy. Cyfra 1- mówi głośno, cyfra 2 – cicho.

Dzisiejsza porada
dla wszystkich się nada
Będą dzieci umieć
jak las pięknie szumieć.
Wystarczy uważać i za mną powtarzać.
głośno tak szumi las,
Jakby las witał nas:
– Szszsz…1
– Szszsz…2
– Szszsz…1
Głośno szumią drzewa
las piosenkę śpiewa:
– Szszsz…1
– Szszsz…2
Lekki wietrzyk wieje,
opowiada dzieje:
– Szszsz…2
– Szszsz…2
„Drzewa szybciej rosną,
latem oraz wiosną”:
– Szszsz…2
– Szszsz…2
Wietrzyk wieje mocniej-
dzieci szumią głośniej:
– Szszsz…1
– Szszsz…1
– Szszsz…1
Słabiej wieje wietrzyk-
ciszej mówią wierszyk:
– Szszsz…2
– Szszsz…2
– Szszsz…2

4. Rozwiązywanie zagadek i różnicowanie w wyrazach głoski  „sz” lub „s” – mama lub tata, (a może Ty też potrafisz?) na dwóch kartkach zapisuje literę „s” i „sz”. Po rozwiązaniu zagadki wskazujesz kartkę z głoską rozpoczynającą wyraz.

Jest to ważna ciała część- tuż nad nią jest głowa,
zimą szalik na niej noś, żeby była zdrowa.
A gdy pięknie chcesz wyglądać załóż kolię złotą.
Najdłuższą ma żyrafa. Czy już wiesz więc, co to? (szyja)

Na spacerze w parku znajdziesz ją pod drzewem,
Nieraz ją widziałeś- jestem tego pewien.
Może spaść na przykład z sosny, gdy jesień nastanie.
Co to jest takiego? To moje pytanie. (szyszka)

W każdym domu ona stoi,
Znajdziesz ją w którymś z pokoi.
W niej wieszaki i szuflada,
Ubrania się do niej wkłada. (szafa)

W każdym ciele ono bije,
Dzięki niemu człowiek żyje.
Czerwoną rysujesz kredką.
Co to jest? Odpowiedz prędko. (serce)

W lato pięknie cię opali,
W zimę trzyma się w oddali,
Mieszka w niebie jest gorące,
Każde dziecko lubi… (słońce)

Jest to zabaweczka taka,
Uspokaja niemowlaka.
Mały smok się też tak zowie.
O czym mówię? Kto odpowie? ( smoczek)

5. A teraz zadanie na wysłuchiwanie głosek w nagłosie czyli na początku wyrazu. Dotyczy głoski „s” i „sz”. Wskaż te obrazki, które mają głoskę „s” i „sz” na początku, jak możesz wydrukuj i pomaluj te obrazki.

 

głoska s
głoska s
głoska sz
głoska sz

 

Jak przebiega rozwój mowy dziecka od narodzin do 3 roku życia?

Rozwój mowy dziecka tak naprawdę rozpoczyna się jeszcze w brzuchu mamy. Wówczas dojrzewają wszystkie odruchy oralne, takie jak ssanie, kąsanie, odruchy wargowe, odruch wysuwania języka, szukania i zwracania. Następnie, po urodzeniu, na długo przed pojawieniem się pierwszych słów, dziecko używa buzi do wszelkich czynności związanych z jedzeniem. Jest to jedyny w swoim rodzaju trening przed mówieniem.

Poniżej przedstawiam Państwu etapy rozwoju dziecka istotne ze względu na mowę.

Około 0-1 miesiąca życia

Co jest istotne?

Prawidłowe, aktywne ssanie piersi, właściwa pozycja dziecka podczas karmienia, w przypadku, gdy dziecko nie może ssać piersi matki należy dobrać odpowiedni smoczek przy karmieniu butelką (pamiętać jednak należy – myślę tutaj o etapach przyswajania mowy – że najlepszy sposób karmienia to karmienie naturalne).

Co się pojawia?

Różne rodzaje płaczu i krzyku, stękanie, mlaskanie, cmokanie, reagowanie na głośny dźwięk, wkładanie rączek do buzi.

Ważne:

Jeżeli nie jesteś pewna, czy dziecko prawidłowo ssie (sposób ssania, pozycja dziecka), zgłoś się do specjalisty!

Około 2-4 miesiące życia

Co jest istotne?

Prawidłowe ssanie piersi (lub butelki, jeśli takie są wskazania), właściwa pozycja dziecka podczas karmienia.

Co się pojawia?

Układanie rączek na piersi, głużenie (związane z pozycją leżącą0 – różne dźwięki gardłowe (np. khy, ghy), śmiech, „uśmiech społeczny” (uśmiech w odpowiedzi na uśmiech), parskanie, kojarzenie mamy, zwracanie uwagi na gesty dorosłego, skupianie uwagi na zabawce, przysłuchiwanie się dźwiękom otoczenia.

Ważne:

Jeżeli nie pojawia się „śmiech społeczny”, zgłoś się do specjalisty! Podczas interakcji z dzieckiem ważne jest dawanie mu czasu na odpowiedź. Na bazie takiej pierwotnej komunikacji rodzi się u dziecka późniejsza umiejętność prowadzenia dialogu.

Około 4-6 miesiąca życia

Co jest istotne?

Prawidłowe ssanie, wprowadzenie karmienia łyżeczką, właściwa pozycja dziecka podczas ssania i karmienia łyżeczką, wprowadzanie nowych pokarmów.

Co się pojawia?

Bogata mimika, początki gaworzenia – wielokrotne powtarzanie sylab (np. bababa, mamama), pierwsze próby gryzienia, pod koniec 6 miesiąca otwieranie buzi na widok łyżeczki, coraz bardziej świadome rozpoznawanie sytuacji życia codziennego (jedzenie, kąpiel), rozróżnianie głosów najbliższych, dostrzeganie własnego odbicia w lustrze.

Ważne:

Jeżeli karmisz butelką, nie pozwalaj dziecku na zbyt długie, samodzielne trzymanie butelki, ponieważ maluch może nieprawidłowo naciskać nią żuchwę. Stymuluj gryzienie, podając odpowiednie pokarmy. Łyżeczka do karmienia dziecka powinna być płaska i niezbyt miękka. Łyżeczkę z pokarmem kładziemy na środek języka, czekamy, aż dziecko domknie wargi, wyjmujemy łyżeczkę poziomo.

Około 6-9 miesiąca życia

Co jest istotne?

Właściwa pozycja dziecka podczas jedzenia i picia, wprowadzenie kolejnych pokarmów (zmiana konsystencji), nauka picia z odpowiedniego kubka (po opanowaniu jedzenia z łyżeczki), odzwyczajanie od butelki (jeżeli dziecko było nią karmione).

STOP nocnemu podjadaniu, piciu słodkich soków, herbatek i mleka – dbaj o higienę pierwszych zębów!

Co się pojawia?

Reakcja na własne imię, gest wskazywania palcem, intensywny rozwój gaworzenia, różnicowanie dźwięków, rozumienie prostych poleceń (w tym zakazów i nakazów), świadoma odmowa na przykład jedzenia, rozwój rozumienia, gesty. Zęby, coraz sprawniejsze żucie, picie z kubka, zabawy jedzeniem.

Ważne:

Instrukcja prawidłowego picia: okrągły kubek z szerokim brzegiem podajemy na dolną wargę, kubek z małą ilością płynu delikatnie przechylamy, czekamy, aż dziecko zacznie samo pić, zabieramy kubek po każdorazowym połknięciu.

Około 9-12 miesiąca życia

Co jest istotne?

Właściwa pozycja dziecka podczas jedzenia i picia, stałe pory posiłków.

STOP butelce ze smoczkiem i papkom.

Co się pojawia?

Pierwsze słowa!

Ważne:

Trenuj prawidłowe karmienie dziecka. Dbaj o urozmaicenie pokarmów. Aktywizuj dziecko do mówienia.

Około 1-2 roku życia

Co jest istotne?

Prawidłowa pozycja podczas jedzenia, stały trening jedzenia, początki samodzielnego jedzenia.

Osiemnasty miesiąc to ostatni dzwonek na odstawienie butelki ze smoczkiem, aby dziecko miało szansę na prawidłową wymowę!!!

Co się pojawia?

Coraz lepsza koordynacja podczas żucia różnorodnych pokarmów, coraz sprawniejszy język, wypowiedzi dwuwyrazowe.

Ważne:

Jeżeli masz wątpliwości, czy twoje dziecko prawidłowo przyjmuje pokarm, skonsultuj się ze specjalistą.

Jeżeli twoje dziecko nie mówi lub jeżeli nie jesteś pewien, czy cię rozumie i prawidłowo wymawia głoski właściwe dla tego wieku, niezwłocznie skonsultuj się z logopedą.

Około 2-3 roku życia

Co jest istotne?

Samodzielne jedzenie i dobra koordynacja podczas picia z kubka.

Co się pojawia?

Sprawne odgryzanie, gryzienie i żucie pokarmów o różnej konsystencji (dziecko odgryza pokarm przednimi zębami, podczas żucia wargi są domknięte, żuchwa wykonuje ruchy okrężne), zdania w wypowiedziach dziecka.

Ważne:

Jeżeli ciągle masz wątpliwości, czy twoje dziecko prawidłowo przyjmuje pokarm, skonsultuj się ze specjalistą.

Jeżeli twoje dziecko nie mówi lub jeżeli nie jesteś pewien, czy cię rozumie i prawidłowo wymawia głoski właściwe dla tego wieku, niezwłocznie skonsultuj się z logopedą.

Po 3 roku życia

Co jest istotne?

Intensywne ćwiczenia aparatu artykulacyjnego (warg, języka, podniebienia miękkiego i żuchwy) w przypadku problemów z wymową.

Co pojawia się?

Kilkuwyrazowe zdanie, coraz większy zasób słownictwa.

Ważne:

Jeżeli w dalszym ciągu twoje dziecko nie mówi lub jeżeli nie jesteś pewien, czy cię rozumie i prawidłowo wymawia głoski właściwe dla tego wieku, niezwłocznie skonsultuj się z logopedą.

 

Drogi Rodzicu, pamiętaj, że:

  • sposób karmienia twojego dziecka ma istotny wpływ na rozwój mowy;

  • powinieneś zadbać o bezpieczeństwo dziecka podczas jedzenia i picia;

  • jeżeli z przyczyn medycznych musisz jednak karmić piersią poszukaj butelki z właściwym dynamicznym smoczkiem, po 6 miesiącu zacznij podawać zmiksowane pokarmy łyżeczką, ucz powoli picia ze zwykłego kubka (unikaj niekapków i innych tzw. wynalazków);

  • najlepiej zrezygnuj ze smoczka uspokajacza;

  • dziecko powinno prawidłowo odgryzać pokarm przednimi zębami i żuć przy zamkniętych ustach z towarzyszącymi okrężnymi ruchami żuchwy;

  • sposób, w jaki zwracasz się do dziecka, wpływa na prawidłowy rozwój mowy;

  • twoja cierpliwość i wsparcie pomagają dziecku zdobywać nowe umiejętności.

 

ĆWICZENIA ODDECHOWE

Oddychanie jest czynnością ważną da poprawnego mówienia, a także dla prawidłowego rozwoju naszego aparatu artykulacyjnego. Inaczej oddychamy w czasie spoczynku (wdech i wydech wykonujemy nosem), inaczej podczas mówienia, ponieważ powietrze wydychane jest głównie ustami częściowo nosem, a wydychane ustami lub nosem w zależności od wypowiadanych dźwięków mowy.

U niektórych dzieci proces oddychania z różnych powodów przebiega nieprawidłowo. Objawia się to miedzy innymi, mówieniem „na wdechu” arytmią oddechową rozbieżnością między tekstem mówionym a rytmem oddychania. Wszystkie te zjawiska łatwo zaobserwować w czasie recytacji, gdy dzieci starają się wypowiedzieć przygotowany tekst. Ponieważ nie potrafią prawidłowo gospodarować oddechem ani zachować właściwego rytmu mowy najczęściej brakuje im powietrza, zacinają się, przerywają kwestię w najmniej spodziewanym momencie, połykają końcówki wyrazów i początek następnych. W tych zmaganiach bierze udział całe ciało: dziecko unosi ramiona, wyciąga szyję staje na palcach. Nawet jeśli nie ma ono zaburzeń artykulacyjnych – omówiony tekst staje się mało wyraźny, często wręcz niezrozumiały.

Aby zlikwidować  te problemy i usprawnić pracę aparatu oddechowego warunkującego nie tylko prawidłowy rozwój mowy, ale również ogólne funkcjonowanie dziecka, należy wykonywać zalecane przez logopedę ćwiczenia oddechowe. Regularne wykonywanie tych ćwiczeń wpłynie na uprawienie aparatu artykulacyjnego zwiększenie pojemności płuc, nauczy ekonomicznego zużywania powietrza w czasie mówienia, różnicowania fazy oddychania (wdech – wydech), prawidłowej pracy przepony. Ćwiczenia oddechowe zadziałają również uspokajająco po większym wysiłku fizycznym lub psychicznym.

Ćwiczeniom oddechowym łatwo jest nadać formę zabawy.

Oto propozycje ćwiczeń, które możecie Państwo wykonywać z dziećmi w domu:

  • wąchanie kwiatów – dziecko powoli wciąga powietrze nosem i równie powoli robi wydech ustami;
  • zdmuchiwanie kawałków papieru z gładkiej ub chropowatej powierzchni, np. stołu
  • dmuchanie na chorągiewki, wiatraczki piórka, kawałki styropianu, watki;
  • tańczący płomyczek – dmuchanie na płomień świecy ta aby wyginać go pod wpływem dmuchania;
  • łódki – dmuchanie na papierowe łódki lub inne lekkie przedmioty pływające w misce z wodą;
  • wydmuchiwanie baniek mydlanych;
  • kto dmuchnie dalej? – zdmuchiwanie kulki waty kosmetycznej .lekkich przedmiotów;
  • wyścigi samochodowe – dmuchanie na papierowe kulki po wytyczonej trasie (narysowanej na podłodze, kartce);
  • mecz piłkarski .przedmuchiwanie piłeczki ping-pongowej do osoby siedzącej naprzeciwko staramy się wbić gola w bramkę zbudowaną z klocków bramka może być jedna – ustawiona na środku stołu lub kilka w różnych miejscach);
  • gotowanie wody dmuchanie przez słomkę do wody tak aby tworzyły się pęcherzyki powietrza dmuchamy na zmianę długo/ krótko/ jak najdłużej, słabo/ mocno/bardzo mocno gotuje się/ kipi;
  • gotowanie obiadu rozdmuchiwanie w naczyniu chrupek ryżu kaszy, pociętej gąbki, kawałków styropianu.
  • nadmuchiwanie baloników zabawek i piłek z folii
  • próby gwizdania;
  • gra na instrumentach muzycznych: organkach, trąbce, gwizdku;
  • gra na grzebieniu owiniętym cienką bibułką;
  • oraz inne ćwiczenia, które wymyślicie Państwo samodzielnie!

WESOŁEJ ZABAWY!!!

Powiększ litery
Zmień kontrast