Tłumacz Migam

GRUPA III

Rok szkolny 2021/2022

Witamy w nowym roku szkolnym i zapraszamy do naszej galerii zdjęć :

ODWIEDZAMY GŁĘBOCZYCE

WYCIECZKA NA POCZTĘ

22 KWIETNIA – DZIEŃ ZIEMI

URODZINY MARTY

 

ŻEGNAMY ZIMĘ

 

SZPITAL PLUSZOWEGO MISIA

 

ŚWIĘTUJEMY URODZINY PATRYCJI I JULII!

 

WIKTORIA KOŃCZY 5 LAT

 

POZNAJEMY ŻYWIOŁY

DZIEŃ DINOZAURA – doskonalimy wycinanie

WALENTYNKI

SPOTKANIE ZE STRAŻĄ MIEJSKĄ

PART 1643828223304002
PART 1643828223304002
PART 1643828223719002
PART 1643828223719002
PART 1643828224107002
PART 1643828224107002

ZIMOWE ZABAWY

BAL KARNAWAŁOWY

***

Od 20.XII.2021r.pracujemy zdalnie

Czwartek 23.XII.

Świąteczna opowieść – poznawanie dobroci jako wartości niosącej szczęście innym; kształtowanie umiejętności uważnego słuchania i wyciągania wniosków; ukazanie mocy jaką ma dobroć płynąca prosto z serca.

  1. Opowiadanie M. Szeląg O Aniołkach i złotym sercu- słuchanie tekstu i rozmowa na temat dobroczynności i uczynności, wyjaśnienie związku frazeologicznego Mieć złote serce.

Zaczął padać pierwszy śnieg. W niewielkim miasteczku położonym w dolinie mieszkańcy przygotowywali się właśnie do nadejścia świąt Bożego Narodzenia. Kiedy nastał zmrok, dorośli i dzieci usiedli w swoich domach do wigilijnej wieczerzy. Wszelkim ludzkim działaniom przyglądały się zaniepokojone dwa Aniołki siedzące na dużej białej chmurze, z której delikatnie zaczął prószyć lekki jak piórko śnieg.

– Smutny to widok, kiedy ludzie nie odczuwają już magii i wyjątkowości tego wigilijnego wieczoru… – smucił się Aniołek Aureolek.

– To prawda. Popatrz, nikt nie śpiewa kolęd! Co gorsza, nikt nawet ze sobą nie rozmawia.

Dzieci wpatrzone w telewizor, nie dzielą się ze sobą zabawkami. Dorośli z głowami pochylonymi nad telefonami… Nikt nie składa sobie życzeń i nie łamie się opłatkiem. Nikt nie zaprasza do wspólnego świętowania całej rodziny, nie mówiąc już o tym, że w żadnym domu na stole nie widziałem zostawionego talerza dla samotnego wędrowca. Serca tych ludzi są bardzo nieczułe…– uronił łzę przerażony Aniołek Dobrotliwek.

– Och, nie płacz Dobrotliwku! To w niczym nie pomoże. Trzeba pomoc tym ludziom obudzić ich nieczułe i smutne serca, aby z powrotem były dobre, uczynne i wrażliwe.

– Świetny pomysł – krzyknął pełen nadziei i zadowolenia Dobrotliwek, ale po chwili posmutniał i dodał – Tylko jak to zrobić…?

– Mam pewien pomysł… – szepnął tajemniczo Aureolek i wszystko opowiedział na ucho anielskiemu bratu. Uradowane Anioły czym prędzej zabrały się do realizowania planu.

Gdy wybiła północ, wielki blask, który pojawił się z Nieba, przyciągnął wszystkich mieszkańców do głównego placu w miasteczku, tam gdzie stała największa i najpiękniej ubrana choinka.

Po dotarciu na miejsce wszyscy ujrzeli Anioły unoszące się nad ich głowami. Był to Aureolek i Dobrotliwek, którzy po chwili zaczęli przemawiać do dorosłych i dzieci. Wiedząc, że każdy myśli tylko o sobie i o tym, żeby być coraz bogatszym, zaproponowali mieszkańcom pewien skarb. Tym skarbem było złote serce, które jego posiadaczowi da największe bogactwa świata.

– Co trzeba zrobić, żeby taki prezent otrzymać? – pytał tłum zainteresowanych ludzi. – Obiecujemy, że w posiadanie złotego serca dającego największe bogactwo świata wejdzie ten, kto zrobi przez cały nadchodzący rok najwięcej dobrych uczynków nie tylko wobec swoich najbliższych, ale i wobec samotnych, starszych, skrzywdzonych czy ubogich. Trzeba być życzliwym, miłym, uprzejmym, a przede wszystkim uczynnym! Za rok o północy po wigilijnej wieczerzy przyfruniemy tu znowu, aby spełnić naszą obietnicę – to powiedziawszy, Anioły zniknęły tak szybko, jak się pojawiły, pozostawiając jeszcze przez moment na ciemnym niebie jasną świetlistą łunę. Zaskoczeni mieszkańcy wrócili do swoich domów w milczeniu i zamyśleniu.

Tej nocy nikt nie mógł już usnąć.

Kiedy następny dzień rozjaśnił miasteczko, mieszkańcy obudzili się jakby odmienieni. Zaczęli wychodzić nieśmiało ze swoich domów, wzajemnie się pozdrawiać i niepewnie sobie pomagać. Każdy z nich chciał otrzymać złote serce. Tak było przez kolejne dni, tygodnie, miesiące. Dzieci pomagały rodzicom i bawiły się z innymi dziećmi wspólnymi już zabawkami. Najpierw ludzie czynili sobie niewielkie uprzejmości oraz drobne gesty życzliwości tylko po to, aby otrzymać anielski podarunek. Z czasem jednak ich serca zaczęły się zmieniać. Stawały się coraz wrażliwsze i dobre, a przez to szczęśliwsze. Pod koniec roku wszyscy ludzie dzielili się ze sobą, pomagali sobie już nie po to, aby otrzymać anielski skarb, ale z potrzeby serca. A temu wszystkiemu przyglądały się uradowane Anioły. Tak minął rok. Nastały kolejne święta Bożego Narodzenia. Jakże inna była to Gwiazdka od tej ubiegłorocznej. Wszyscy mieszkańcy, ci bogaci i ci biedni, ci samotni i ci, którzy mieli wielkie rodziny, starsi i młodsi, usiedli do wielkiego wspólnego suto zastawionego wigilijnego świątecznego stołu na placu przy wielkiej wspólnie ubranej choince. Z pojawieniem się pierwszej gwiazdy przełamano opłatek, składając wzajemne życzenia. Było wesoło, gwarnie. Ludzie rozmawiali, a śpiewane kolędy przywołały Anioły, o których wszyscy zapomnieli, że tej nocy mają przybyć ponownie. Nikt z mieszkańców już jednak nie marzył o anielskim złotym skarbie dla siebie. Wtedy Dobrotliwek i Aureolek rzekli do mieszkańców:

– Rozejrzyjcie się i zobaczcie, ile jest dobra, radości i przyjaźni wokół was i między wami. Jacy wszyscy jesteście szczęśliwi, będąc razem. A stało się to wszystko tylko dlatego, że każdy poprzez czynienie dobra innym zmienił swoje nieczułe serce w serce uczynne, w serce złote.

To o takim sercu mówiliśmy wcześniej. Nie zastąpią go żadne klejnoty i skarby, bo każdy, kto jest uczynny z potrzeby serca, zyskuje największe bogactwa świata – radość, miłość, przyjaźń, spokój i dobro. Pielęgnujcie wasze złote serca, a zawsze będziecie spełnieni – to powiedziawszy, Anioły odleciały. Została po nich jedynie jasna łuna, która na moment przybrała kształt złocistego serca, rozjaśniającego mrok nocnego nieba.

 Pytania do opowiadania:

– Kto przyglądał się ludziom z wysoka ?

– Dlaczego Anioły były smutne ?

– Co Aniołki obiecały ludziom ?

– Jak zachowali się ludzie po wizycie Dobrotliwka i Aureolka ?

– Co stało się z sercem ludzi po roku czynienie dobra ?

– Co oznacza zwrot Mieć dobre serce

  1. Aniołki na chmurkizabawa ruchowa, kładziemy na podłodze białą tkaninę, kartkę ( chmurkę). Dziecko swobodnie porusza się przy piosence Nie miały Aniołki. Gdy piosenka cichnie staje na chmurce.

https://www.youtube.com/watch?v=Z2xHBK3w3Ts

  1. Złote serce – wspólnie z dzieckiem gromadzimy przedmioty ( klocki, nakrętki od butelek, szaliki itp.) w kolorze żółtym i układamy z nich kontur serca lub dziecko może narysować na dużej kartce kontur serca i pokolorować je.

 

 

 

Środa 22.XI

DŁUGIE I KRÓTKIE ŁAŃCUCHY

Dzień dobry! Dzisiaj proponujemy dokończenie ozdabiania choinki – zrobimy kolorowy łańcuch. Zaproście do zabawy starsze rodzeństwo, dziadków, może rodzice znajdą chwilę?! Włączcie ulubione utwory świąteczne. Zaczynamy!

Przygotujcie kolorowy papier, może być taki do pakowania prezentów, nożyczki i klej.

Papier trzeba pociąć w równej długości i szerokości paski i tu trzeba poprosić o pomoc kogoś starszego – trzeba poliniować papier. Dzieci starają się prawidłowo trzymać nożyczki i wycinają paski. Rodziców prosimy o małą podpowiedź, jeśli pojawi się problem rozpoczęciem łańcucha.

Jeśli łańcuch będzie z pasków papieru w różnych kolorach, to ułóżcie je w takiej kolejności, jaką mają mieć w łańcuchu, czyli stwórzcie kod, według którego skleicie łańcuch, np. różowy, biały, fioletowy, żółty, zielony, i powtarzajcie go.

A teraz porównajcie długość swoich łańcuchów: czyj jest najdłuższy, a czyj najkrótszy? (rodzice mogą zapytać, który łańcuch jest długi, krótki, średni lub długi, dłuższy, najdłuższy; krótki, krótszy, najkrótszy).

Zmierzcie swoje łańcuchy w nietypowy sposób, np. za pomocą kroków lub dłoni.

Zmierzcie coś za pomocą swojego łańcucha, np. długość dywanu, stołu, wysokość krzesła lub swój wzrost.

Podczas tych zajęć dzieci rozwijają motorykę małą, uczą się porównywania i określania długości różnych przedmiotów, rozwijają umiejętność logicznego myślenia.

 

Wtorek 21.XII

Ozdoby choinkowe

Dzień dobry! Dzisiaj proponujemy wykonanie papierowych ozdób choinkowych. Żeby wprowadzić się w dobry nastrój, zaśpiewajcie piosenki świąteczne z naszego przedstawienia, które – mamy nadzieję – nagramy po Waszym powrocie do przedszkola. Zapraszamy do zabawy! 🙂

Przygotujcie z pomocą dorosłych następujące materiały i przybory: kolorowy papier, papier do pakowania prezentów (mogą być np. mniejsze kawałki, które zostały po pakowaniu prezentów) lub/i serwetki z motywami świątecznymi, kawałki wstążeczki, sznureczka lub grubszej nitki, okrągłe przedmioty – np. nakrętki, w różnych rozmiarach i foremki do ciastek, które posłużą nam jako szablony, klej, nożyczki.

  1. Bombka przestrzenna – odrysuj na papierze trzy kółka tej samej wielkości, złóż każde na pół i sklej; nie zapomnij o zamocowaniu nitki lub sznureczka.

2

2. „Pawie oczka” – odrysuj i wytnij 3  kółka lub 5 kółek różnej wielkości i w różnych kolorach; przyklej jedno na drugim, zaczynając od największego (będzie łatwiej, jeśli wcześniej ułożysz je od największego do najmniejszego)

3

3.  Choinki z serwetek – odrysuj na papierze (lub serwetce) 3 kółka, złóż je na pół i jeszcze raz na pół aż powstaną trójkąty (sklej je), złóż je jak na zdjęciu i sklej, zamocuj wstążeczkę.

 

4
Życzymy dobrej zabawy!

Dzieci podczas tych zajęć usprawniają motorykę małą, przeliczają, układają sekwencje od największego do najmniejszego, rozwijają kreatywność.

 

Poniedziałek 20.XII.

Kolorowe Światełka

Poznanie roli światła w życiu człowieka i nazw różnych urządzeń wytwarzających światło; doskonalenie przeliczania w zakresie 4 i więcej                     ( zgodnie z możliwościami dziecka).

  1. Łańcuchy świetlne- obserwowanie przez dziecko różnych łańcuchów świetlnych. Dziecko opisuje ich wygląd, kolor światełek, tempo mrugania. Przestrzegamy dziecko, że światełka są zasilane prądem, więc nie można się nimi bawić.
  2. Jak zmienia się światełko? zabawa badawcza, eksperyment. Włączamy latarkę i zadajemy pytanie: – Co się stanie , kiedy zasłonię światło ręką?

Następnie rodzic lub dziecko może zasłaniać książką , dłonią itp. Na koniec wyciągamy wniosek, że przez grube powierzchnie światło nie przedostaje się, jest mniej intensywne lub wcale go nie widać. Zadajemy kolejne pytanie: – Co stanie się, kiedy zasłonię światło latarki np. zieloną bibułką (potem innymi kolorami bibułek). Dziecko obserwuje zmianę koloru światła. Wniosek: powierzchnie cienkie i mniej zwarte lepiej przepuszczają światło, a kolor światła zależy od koloru, który go przesłania.

  1. Uciekające światełko– zabawa w liczenie Jedna osoba świeci latarką, a dziecko podąża za światełkiem.
  2. Liczymy światełka – zabawa ruchowa. Jedna osobą mruga latarką, dziecko przelicza głośno liczbę mrugnięć i podskakuje zgodnie                            z przeliczeniem.
  3. Latarki i latarenki– pokazujemy dziecku różne źródła światła ( świeczka, żarówka, ognisko, latarka, lampa naftowa– możemy korzystać z zasobu Internetu i opowiadamy do czego służą.
  4. Kolorowe światełkadowolny rysunek dziecka kredkami.

Ubieramy choinkę

Spotkanie z Mikołajem w Głęboczycach

Bombkolandia

Lena zajmuje III miejsce w dzielnicowym konkursie plastycznym pt. Dzień jeża. Gratulacje !!!

Spotkanie z Indianinem

Przedszkolny Dzień Niepodległości

 

 

Zbyszek kończy 4 lata

Urodziny Majki

 

 

Dzień Dyni

Robimy szaszłyki owocowe

 

 

Nasze zabawy i zajęcia

 

 

 

Skarby Jesieni

 

Urodziny Pawła

 

Robimy muchomorki i liczymy.

 

Urodziny Emilki

Jesienna wycieczka na wieś

Gospodarstwo agroturystyczne „Wymysły pod lasem”